شمارهٔ ۵۶ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر همیشه در جستجوی شادی باشد، چطور ممکن است همواره به بیماری (تیمار) نیاز داشته باشد. او از این می‌گوید که اگرچه جهان می‌تواند دستخوش تغییرات شود، اما در دل او تأثیری نمی‌گذارد. در نهایت، او به این نکته می‌پردازد که اگر از آتش، گرد نبات به‌وجود بیاید، دل او همچنان هم به ستایش شاه و هم به تیمار مردم دل داده است.