شمارهٔ ۶۲ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت تعبیری از افکار و احساسات شاعر درباره کوکنار و سایه شمشیر است. شاعر اشاره می‌کند که کوکنار، به عنوان منبعی برای داروی خواب‌آور، می‌تواند به اضطراب و هراس او دامن بزند. اگر سایه شمشیر محبوبش بر این کوکنار بیفتد، ناگزیر مضطرب و نگران خواهد شد. به طور کلی، این ابیات بیانگر ترس و نگرانی شاعر از تأثیرات منفی برخی چیزها بر آرامش اوست.