شمارهٔ ۷۴ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چو ده دهی(؟) که بد و نیک وقف بود برو
به زنگبار و به هند و به سند و چالندر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از شعر نشان می‌دهد که هر معلم و فردی که در کارهای نیک و بد وقف شده، به مقصدهایی مانند زنگبار، هند، سند و چالندر می‌رسد. به نوعی به ارزش کارهای نیک و اثر آن‌ها اشاره دارد.