نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ عنصری

عنصری بلخی / بحر خفیف / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

چون بیامد بوعده بر سامند

آن کنیزک سبک زبام بلند

برسن سوی او فرود آمد

گفتی از جنبشش درود آمد

جان سامند را بلوس گرفت

دست و پای و سرش ببوس گرفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، وقتی آن کنیزک به وعده سامند می‌رسد، از بلندی پایین می‌آید و به طرف او می‌رود. جنبش او به گونه‌ای است که گویی درود و سلامی به او می‌آورد. سامند به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد و احساس می‌کند که جانش را به او می‌سپارد و دست، پا و سرش را می‌بوسد.