بحر خفیف — ابیات پراکندهٔ مثنویها عنصری

عنصری بلخی / ابیات پراکندهٔ مثنویها

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۱ — سر که یابد گسسته کیسنه را
• شمارهٔ ۷ — از غم تو بدل گریغش نیست
• شمارهٔ ۴ — او مرآن را در آن یله کرده است
• شمارهٔ ۳ — شاه غزنین چو نزد او بگذشت
• شمارهٔ ۲ — نتوان ساخت از کدو گوداب
• شمارهٔ ۵ — صعب چون بیم و تلخ چون غم جفت
• شمارهٔ ۶ — مرورا گشت گردن و سر و پشت
• شمارهٔ ۸ — ببر آورد بخت پوده درخت
• شمارهٔ ۹ — زان مثا حال من بگشت و بتافت
• شمارهٔ ۱۳ — رای دانا سر سخن ساریست
• شمارهٔ ۱۰ — هر که فرهنگ ازو فروهیدست
• شمارهٔ ۱۵ — بیوفا هست دوخته بدو نخ
• شمارهٔ ۱۷ — چون بیامد بوعده بر سامند
• شمارهٔ ۱۶ — چون برون جست مرز از سوراخ
• شمارهٔ ۱۲ — سرد آهش چو زنگیانی زشت
• شمارهٔ ۱۱ — گرد پرگار چرخ مرکز بست
• شمارهٔ ۱۴ — آن صنم را ز گاز و ز نشکنج
• شمارهٔ ۲۰ — هر که بر درگه ملوک بود
• شمارهٔ ۱۹ — پادشاهی که با شکه باشد
• شمارهٔ ۲۲ — دل پهلو پسر بساز آورد
• شمارهٔ ۱۸ — از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد
• شمارهٔ ۲۱ — گفت کاین مردمان بی باکند
• شمارهٔ ۲۵ — لشکر شادبهر در جنبید
• شمارهٔ ۲۳ — بر سر باد تند و موج بلند
• شمارهٔ ۲۴ — فعل آلوده گوهر آلاید
• شمارهٔ ۳۰ — تیز شد عشق و در دلش پیچید
• شمارهٔ ۲۸ — آب و آتش بهم نیامیزد
• شمارهٔ ۳۳ — مثل مو بود بدین اندر
• شمارهٔ ۲۶ — هر که را راهبر ز غن باشد
• شمارهٔ ۲۹ — هر که را رهبری کلاغ کند
• شمارهٔ ۳۱ — نکند میل بی هنر بهنر
• شمارهٔ ۲۷ — با درفش ار تپانچه خواهی زد
• شمارهٔ ۳۲ — روز پیکار و روز کردن کار
• شمارهٔ ۳۹ — زود بردند و آزمودندش
• شمارهٔ ۳۷ — خواستم با نیاز و داشادش
• شمارهٔ ۳۴ — بارگی خواست شاد بهر شکار
• شمارهٔ ۴۱ — رخ ز دیده نگاشته بسر شک
• شمارهٔ ۳۶ — گفتم این و گریختم ز عسس
• شمارهٔ ۳۸ — شد مژه گرد چشم او ز آتش
• شمارهٔ ۴۰ — سنگ بی نمج و آب بی زایش
• شمارهٔ ۳۵ — گاه اقبال آبگینه خنور
• شمارهٔ ۴۳ — تبنک را چو کژ نهی بیشک
• شمارهٔ ۴۶ — گفت نقاش چونکه نشناسم
• شمارهٔ ۴۹ — تیره بر چرخ راه کاهکشان
• شمارهٔ ۴۵ — مهر ایشان بود فیا وارم
• شمارهٔ ۴۷ — از گهر گرد کردن بفخم
• شمارهٔ ۴۲ — چون مراغه کند کسی بر خاک
• شمارهٔ ۴۸ — ویحک ای ابر گنهکاران
• شمارهٔ ۴۴ — بسپاریم دل بجستن جنگ
• شمارهٔ ۵۶ — گفت بر پرنیان ریشیده
• شمارهٔ ۵۳ — گنجشک از آنکه فزون دارد تاو(؟)
• شمارهٔ ۵۵ — هرچه واجب شود ز باد افراه
• شمارهٔ ۵۷ — منظر او بلند چون خوازه
• شمارهٔ ۵۲ — مرد ملاح تیز اندک رو
• شمارهٔ ۵۰ — که حسد هست دشمن ریمن
• شمارهٔ ۵۴ — رخم از رنگ تست ریشیده
• شمارهٔ ۵۱ — بهمه شهر بود ازو آذین
• شمارهٔ ۶۴ — هرچه یابی وزان فرومولی
• شمارهٔ ۵۸ — چون همی شد بخانه آماده
• شمارهٔ ۶۱ — بندیان داشت بی زوار و پناه
• شمارهٔ ۶۰ — کار زرگر به زر شود بر راه
• شمارهٔ ۶۳ — زان گشاید فقع که بگشادی
• شمارهٔ ۶۵ — ساخت آنگه یکی بیوگانی
• شمارهٔ ۶۲ — لاله از خون دیده آغشته
• شمارهٔ ۵۹ — با غلامان و آلت شکره