شمارهٔ ۱۲ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعری به تصویر کشیده است که تخم‌هایی را با دقت و سختی در زمین می‌کارد و سپس بلافاصله درختی با شاخ و برگ‌های پربار از آن تخم‌ها می‌روید. این تصویر نشان‌دهنده‌ی تلاش و زحمت برای به ثمر نشستن امیدها و آرزوهاست.