شمارهٔ ۱۷ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت به این معنا اشاره دارند که سخن و کلام، با فکر و اندیشه‌ای متناسب و سنجیده، به شکل درستی بیان می‌شود. وقتی سخنران به یک فکر خوب و عقلانی دست می‌یابد، کلامش هم به صورت صحیح و قابل فهم مطرح می‌شود.