شمارهٔ ۳۳ عنصری
عنصری بلخی / بحر متقارب / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چو میروک را بال گردد هزار
برآرد پر از گردش روزگار
بکاوید کالاش را سر بسر
که داند که چه یافت زرّو گهر
برآرندۀ گرد گردان سپهر
همو پرورانندۀ ماه و مهر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، اشاره به این است که وقتی یک جوان به بلوغ و قدرت می‌رسد، تاثیرات زمان بر زندگی‌اش نمایان می‌شود. او باید به دقت برای فراهم کردن امکانات و ثروت خود تلاش کند، چرا که نمی‌داند در آینده چه سرنوشتی در انتظارش است. همچنین اشاره‌ای به خالق و پرورش‌دهنده جهان، یعنی خداوند، دارد که خورشید و ماه را به وجود آورده و اداره می‌کند.