شمارهٔ ۳۴ عنصری
عنصری بلخی / بحر متقارب / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
که فرخ منوس آن شه دادگر
که بد پادشاه جهان سریسر
جدا ماند بیچاره از تاج و تخت
بدرویشی افتاد و شد شور بخت
سر تخت بختش برآمد بماه
دگر باره شد شاه و بگرفت گاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شخصیت فرخ منوس به عنوان یک پادشاه دادگر معرفی می‌شود. او که قبلاً از تاج و تخت جدا شده و به درویشی افتاده، در نهایت دوباره بر تخت سلطنت تکیه می‌زند و خوشبختی را به دست می‌آورد. این شعر داستان تحول و بازگشت به مقام را منعکس می‌کند.