شمارهٔ ۵۴ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به یادآوری روزگاران گذشته اشاره دارد و بیان می‌کند که نشست و برخاست بر گل سرشک (اشاره به لحظات زیبا و شیرین) نشان از دوران خوشی دارد که دیگر تکرار نمی‌شود.