نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۲ عنصری

عنصری بلخی / بحر متقارب / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

ز جوی خورا به چه کمتر بگوی

که بسیار گردد بیکبار اوی

بیابان از آن آب دریا شود

که ابر از بخارش ببالا شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط میان طبیعت و تأثیرات آن اشاره دارد. مفهوم اصلی آن این است که اگر آب از جوی یا دریا به مقدار کمی گرفته شود، می‌تواند به صورت یکباره تأثیر زیادی بر اطراف خود بگذارد. در ادامه، به این نکته اشاره می‌کند که بخار آب می‌تواند به ابر تبدیل شود و در نهایت، بیابان را با آب فراوانی پر کند. این تصویر نمایانگر چرخه طبیعی و اثرات متقابل عناصر طبیعت است.