شمارهٔ ۱۱ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن زلف که او به بوی مرزَنگوش است
گه بر جَبَه است و گه به زیر گوش است
زین باز عجب‌تر آن لب خاموش است
زو شهر و جهان به بانگِ نوشانوش است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی‌هایی مانند زلف و لب معشوقه صحبت می‌کند. زلف او بویی شبیه مرزنگوش دارد و گاهی بر پیشانی و گاهی زیر گوشش قرار دارد. اما جالب‌تر این است که لب او خاموش است، ولی از این لب خاموش، به جهان و شهر نغمه‌ای زیبا و دل‌نشین می‌رسد. این تصویرسازی شاعرانه نشان‌دهنده جذابیت و سحر و جادو در وجود معشوق است.