شمارهٔ ۱۴ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف تو کمندی‌ست همه حلقه و بند
خالی نبُوَد ز حلقه و بند کمند
آن چاه بر آن سیم زنخدانت که کَند؟
ور خود کندی مرا بدو در که فکند؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت موی معشوق اشاره می‌کند که مانند کمندی است که او را به خود کشیده و گرفتار کرده است. او همچنین به چاه زیبایی عاشق اشاره می‌کند که اگر معشوق بخواهد، می‌تواند او را در آن به دام بیندازد. در واقع، شاعر از احساس شیدایی و تسلط عشق بر خود صحبت می‌کند.