شمارهٔ ۲۰ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حورات نخوانم که تو را عار بُوَد
حورا برِ تو نگارِ دیوار بُوَد
آن را که چنین لطیف دیدار بُوَد
حقا که بر او عشق سزاوار بُوَد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی و لطافت کسی اشاره دارد که عشق و محبت نسبت به او سزاوار است. او می‌گوید که دوست داشتن چنین شخصی هیچ عاری ندارد و عشق به او طبیعی و شایسته است.