شمارهٔ ۳ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شنگرف چکانیده تو را بر شکر است
مشکین زلفت شکسته گِردِ قمر است
حورات مگر مادر و غلمان پدر است
کاین صورت تو ز آدمی خوب‌تر است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی‌های معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که رنگ شنگرف (سرخ) بر روی لب‌های او شبیه شکر است و موهای مشکی‌اش درخشان‌تر از ماه می‌باشد. همچنین با اشاره به حوران و غلمان به زیبایی و فریبندگی او پرداخته و در نهایت می‌گوید که این چهره زیباتر از چهره انسان‌هاست.