شمارهٔ ۳۲ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به زیبایی و جذابیت چشمان یک معشوق اشاره دارد. وقتی او چشمانش را باز می‌کند و می‌خندد، شیرینی و شکر از آن جاری می‌شود و ستاره پروین نیز به حرکت درمی‌آید. همچنین، اشاره به این دارد که باید از چشم بد دور بماند، زیرا زلف‌هایش جذابیت دارند و ممکن است دچار حسادت شوند. در نهایت، به یک مقام و کلبه‌ی پر از عشق و زیبایی اشاره می‌کند که در فضای آن معشوق، همه چیز را جلب می‌کند.