شمارهٔ ۳۶ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم: صنما پیشهٔ تو؟ گفت: ستم
گفتم: نگری به غمگِنان؟ گفتا: کم
گفتم که به زر بوسه دهی؟ گفت: دهم
گفتم به‌جز از بوسه دهی؟ گفت: نعم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به معشوقش می‌گوید که کار او ظلم است. معشوق در پاسخ به او می‌گوید که غمگینان را کم می‌بیند. سپس گوینده از معشوق می‌خواهد که به او بوسه‌ای از زر بدهد و معشوق پاسخ می‌دهد که این کار را انجام خواهد داد. در نهایت، گوینده اضافه می‌کند که آیا فقط به بوسه بسنده می‌کند و معشوق در جواب می‌گوید که این کافی است. به طور کلی، این شعر به ارتباط عاشق و معشوق و تناقضات موجود در این رابطه اشاره دارد.