شمارهٔ ۷۱ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بر زلف مگر تهمت ناحق داری
زیرا که بر آتشش معلق داری
گر ماه بغالیه مطوق داری
چون رنگ لبان می مروق داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر به این نکته اشاره میکند که کسی نمیتواند بر زلف معشوق تهمت بزند، زیرا زلف او مانند شعلههای آتش است که بر آن معلق مانده است. اگر معشوق به زینتی همچون ماه و گوشواره زینت شده، رنگ لبانش هم جذاب و دلفریب است. این تصاویر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارند.