شمارهٔ ۹ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گل بر رخ توست و چشم من غرقه به آب
من تافته و زلف تو پیچیده به تاب
زلف تو بر آتش است و من گشته کباب
بی‌خواب من و نرگس تو مایهٔ خواب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند. او چهره معشوق را مانند گل توصیف کرده و خود را در حال غرق شدن در زیبایی‌های او می‌داند. زلف معشوق دارایی جذابیت و دلیری است و شاعر به شدت از این زیبایی متاثر شده و احساس درد و سوزش می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که در بی‌خوابی و غم دوری از معشوق، نرگس چشم معشوق برای او آرامش می‌آورد.