شمارهٔ ۱۷ - نشاه دل عرفی
عرفی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هیچ دل راه بر درش نسپرد
که بسرحد کاملی نرسید
مشت خونی که ما بیروردیم
بحد نشاه دلی نرسید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ کس نتوانسته به درون دلش راه پیدا کند، زیرا او به کمال و آرامش دست نیافته است. همچنین، او از تجربه تلخ و دردناکی صحبت می‌کند که در آن، عشق یا شوری که احساس کرده، نتوانسته به شادی و روشنی واقعی تبدیل شود. به طور کلی، شعر به ناکامی در رسیدن به احساسات مثبت و رضایت درونی اشاره دارد.