شمارهٔ ۱۸ - مهمان وعظ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به میهمانی واعظی می‌پردازد که به دلخواه خود دعوت شده است. او از واعظ می‌خواهد که زمانی بیاید که کلامش خوشایند باشد و به جای نصیحت‌های بی‌فایده، او را با زبان دل و رفتار دلنشینش مشغول کند. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که برای مقابله با مشکلات، باید از سلاح مناسب استفاده کرد.