شمارهٔ ۲۵ - صلح و جنگ عرفی
عرفی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
عرفی نصیحت کنمت گوش دار ، گوش
تاوارهی زکشمکش صلح و جنگ خویش
با عقل و روح گر، ید بیضایت آرزوست
ناموس عشق جوی و مبین نام و ننگ خویش
زآن آفتاب پنجه کند اهل حسن را
کز خویشتن نهفته حناز آب و رنگ خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عرفی در این شعر به یک نصیحت مهم اشاره میکند: باید به خود و آرزوهای واقعیمان گوش دهیم و از کشمکشهای جنگ و صلح دوری کنیم. اگر با عقل و روح خود به سوی خواستههایمان برویم، میتوانیم به رضایت دست یابیم. او همچنین به ناموس عشق اشاره میکند و میگوید که باید بر حفظ عزت و شخصیت خود پافشاری کنیم، زیرا زیبایی و حقیقت در درون ما نهفته است و باید آن را پیدا کنیم.