شمارهٔ ۱۹ - بخل بی نهایت عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعری از همدمی سخن می‌گوید که بسیار خوش‌صحبت است، اما از گرسنگی رنج می‌برد. او به‌خاطر تأمین غذا، زخم‌های زیادی را تحمل کرده و با وجود دارایی‌اش، همواره در غم و نگرانی است. این شخص به‌طور مداوم از خود بخل ورزیده و به شدت از غم و گرسنگی رنج می‌کشد.