شمارهٔ ۳۴ - لطف قیاس عرفی
عرفی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بحضرت تو مرا نسبتی است عرض کنم
بشرط آنکه کند خرده بین زبان کوتاه
بغایبانه محبت زنم زلیخایی
که یوسفم تو ملک سیرتی بصورت ماه
اگر تفاوتی اندر میانه یافت شود
همین بود که تو درمصری و منم درچاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به طرف خطاب می‌شود و ابراز محبت می‌کند. او خود را مانند یوسف و طرف مقابل را مانند زلیخا می‌داند که زیبایی و سیرت و شخصیت او را ستایش می‌کند. همچنین به فاصله و جدایی میان خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر تفاوتی باشد، تنها در مکان است؛ او در چاه و معشوقش در مصر است.