نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۲۰ عرفی

عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خوش آن که شراب همتم مست کند

آوازهٔ امید مرا پست کند

گر دست زنم به کام، در دست دگر

شمشیر دهم که قطع آن دست کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساسات و آرزوهای خود صحبت می‌کند. او می‌خواهد که شراب همت و تلاشش را مست کند و به او امید بدهد. اگر به دست کسی دست بزند که غیر از او است، اینقدر قوی است که با شمشیرش آن دست را قطع کند. به طور کلی، این اشعار بیانگر عزم و اراده‌ی قوی شاعر است.