رباعی شمارهٔ ۲۴ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنم که به ترک دین دلم خرسند است
زنار به هر موی منش پیوند است
زد جوش جنون و فاش تر می گویم
در دیر مغان دلم به زلفی بند است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از دلبستگی و شوق خود نسبت به عشق و معشوق صحبت می‌کند. او ابراز می‌کند که حتی اگر به دین پشت کند، دلش به این عشق خرسند است و خود را به زلف معشوق پیوند داده است. او با شور و جنون، به عشق و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دلش در مکان‌هایی مانند دیر مغان (محل عبادت) نیز به همین زلف معشوق مشغول است. این اشعار نشان‌دهنده‌ی عشق عمیق و شیدایی شاعر است.