رباعی شمارهٔ ۳۰ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر چشم و دلم ز ناله و گریه جداست
زنهار مبر گمان که راحت، که خطاست
گر ناله خموش است دلم در جوش است
گر دیده سراب است، درونم دریاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیان‌گر احساس عمیق درد و غم خود شاعر است. شاعر می‌گوید اگرچه به ظاهر آرام و بی‌صداست و گریه‌ای نمی‌کند، اما در درونش احساساتش به شدت جوش و خروش دارد. او می‌خواهد نشان دهد که ورای خاموشی‌اش، تنهایی و عذاب وجود دارد و درونش پر از احساسات عمیق است.