رباعی شمارهٔ ۳۶ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ارزش کلام و سخن می‌پردازد و می‌گوید در زمان خود، کسی که فقط به لاف‌زنی مشغول است و به عباراتی سطحی اکتفا می‌کند، بی‌ارزش است و خونش تلف می‌شود. همچنین، اشاره دارد که قدرت واقعی در سخن شاعرانه و نظم و ترتیب آن است. در ادامه، مثال گوساله سامری را می‌آورد و می‌گوید که حتی اگر آن گوساله صدایی سر دهد، هنوز شگفتی و اعجاز واقعی در سخن و هنر است. به طور کلی، شاعر به اهمیت هنر و کلام عمیق اشاره می‌کند و بر ارزش معنای عمیق تأکید دارد.