رباعی شمارهٔ ۵۵ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عرفی منم آن که دوزخم تبشکن است
روزم ز هجوم تیرگی شبشکن است
امیدم اگر حاملهٔ حرمانزاست
بپذیرم اگر سپاه مطلبشکن است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد و رنج خود صحبت میکند. او خود را به عنوان کسی معرفی میکند که در جهنم زندگی میکند و روزها را در سایه شبهای تیره سپری میکند. امید او اگرچه ممکن است به ناامیدی و حسرت بینجامد، اما در عین حال پذیرای تلاش و مبارزه برای رسیدن به خواستههایش است. به طور کلی، شعر بیانگر احساسات عمیق و تناقضهای زندگی است.