رباعی شمارهٔ ۸۱ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شوخی که ز خنده چشمهٔ نوش شود
خورشید به سایه اش هم آغوش شود
خندید و کرشمه کرد و از خود رفتم
آری دو شیرابه زود بیهوش شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت خنده و نگاه خود اشاره می‌کند. خنده‌ای که به اندازه‌ای دلربا و شورانگیز است که حتی خورشید هم به آن سایه‌اش نزدیک می‌شود. شاعر از احساس سرخوشی و غرق شدن در زیبایی توصیف می‌کند و به تاثیر عمیق و بلافاصله خنده و کرشمه بر روی خودش اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که این احساسات به حدی قوی و شگفت‌انگیز هستند که به زودی او را بیهوش می‌کنند.