رباعی شمارهٔ ۸۷ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که اجل رسید و درمان نرسید
توفیق به غور شور بختان نرسید
مرگ آیت یأس خواند در شهر دلم
کفر آمده ساخت دیر، ایمان نرسید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به ناامیدی و اندوه خود از رسیدن مرگ و نرسیدن درمان و امید اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که تقدیر ناامیدکننده‌ای برای او رقم خورده و مرگ، نشانه‌ای از یأس و دل‌شکستگی در دلش به وجود آورده است. این اشعار نشان‌دهنده حس عدم توفیق و ناکامی در زندگی و ایمان به زندگی است.