رباعی شمارهٔ ۹۷ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که عشق باعث شادی او شده و از مشکلات و نگرانی‌هایش رهایی یافته است. هر درد و رنجی که او داشته، به نوعی به زندگی‌اش معنا بخشیده و او را از خرابی به آبادانی رسانده است. در واقع، عشق، او را از بندگی عافیت آزاد کرده و به او روح و زندگی بخشیده است.