نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۷ - ابوالحسن احمدبن احمدبن ابی الحواری ابوعلی عثمانی

ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم

و از این طایفه بود ابوالحسن احمدبن احمدبن ابی الحواری از اهل دمشق بود و صحبت سلیمان دارائی کرده بود و وفات وی اندر سنۀ ثلثین و مأتین بود.

جنید گوید که احمدبن الحواری شاهسپرم شاهست.

و هم او گفتی هر که بدنیا نگرد بنظر ارادة و دوستی آن، خدای عزّوجلّ نور یقین و زهد از دلش بیرون کند.

و هم او گوید کی هر که عملش بمتابعت سنّت نبود باطل بود.

و از وی همی آید کی هیچکس گریستن نیست فاضلتر از گریستن بنده بر آنچه بر وی فوت شده باشد از وقتهای او بر ناموافقی.

احمد گوید خدای هیچ بنده را مبتلا نکرد بچیزی سختر از غفلت و سختی دل.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ابوالحسن احمد بن احمد بن ابی الحواری از اهل دمشق بود و با سلیمان دارایی معاشرت داشت. او در سن ۳۲ سالگی درگذشت. جنید درباره او گفته است که احمد بن الحواری از بزرگان است. او همچنین بیان کرده که هر کس به دنیا نیاید و در دلش محبت خداوند وجود نداشته باشد، یقین و زهد از دل او بیرون می‌رود. احمد می‌گوید که هیچ عملی بدون پیروی از سنت صحیح نیست و بهترین حالتی که بنده می‌تواند داشته باشد، گریه بر چیزهایی است که در زندگی‌اش از دست داده است، به ویژه در زمان‌هایی که با خواسته‌های او مطابقت ندارد. او همچنین اشاره کرده که بزرگ‌ترین بلای خداوند بر بندگان، غفلت و سختی دل است.