بخش ۳۹ - ابوالحسن علی بن سهل الاصفهانی ابوعلی عثمانی

و ازین طایفه بود ابوالحسن علی بن سهل الاصفهانی از اقران جُنَیْد بود.

عمروبن عثمان الملکی نزدیک او شد بسبب وامی که ویرا برآمده بود و سی هزار درم بود و وام وی بگزارد و ابوتراب نخشبی را و این طبقه را که اندر وقت او بوده بودند دیده.

علیّ بن سهل گوید شتافتن بطاعت از علامت توفیق بود و از مخالفت بازایستادن از علامت حسن رعایت بود و مراعات اسرار از علامت بیداری بود و بدعوی بیرون آمدن از رعونات بشری بود و هر کی بدایت ارادت درست نکرده باشد اندر نهایت عاقبت سلامت نیابد.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ابوالحسن علی بن سهل اصفهانی از هم‌دوره‌های جنید بود. عمرو بن عثمان الملکی به او نزدیک شد به دلیل وامی که او داشت و مبلغ آن سی هزار درم بود. او وام را پرداخت کرد و ابوتراب نخشبی و دیگران را در آن زمان دیده بود. علی بن سهل بیان می‌کند که شتافتن به طاعت نشانه توفیق، و بازایستادن از مخالفت نشانه حسن رعایت است. رعایت اسرار نیز نشانه بیداری است و خروج از دعاوی انسانی دلیل بر دوری از روحانیات است. او تأکید می‌کند که هرکس که ارادت واقعی نداشته باشد، در نهایت به سلامت نخواهد رسید.