بخش ۴ - فصل ابوعلی عثمانی
ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب ۵۳ تا آخر
اگر گویند ولی معصوم بود یا نه گوئیم که واجب نکند که معصوم بود چنانک در حق انبیا عَلَیْهِمُ السَّلامُ گوئیم امّا گوئیم باید که محفوظ بود تا بر گناه اصرار ننماید اگرچه در اوقات ازو زلّات بحاصل آید و ازین روا بود.
جنید را پرسیدند که عارف زنا کند سر در پیش افکند پس سر برآورد و گفت وَکانَ اَمْرُاللّهِ قَدَراً مَقدوراً.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اگر در مورد معصوم بودن ولی پرسیده شود، باید گفت که واجب نیست که معصوم باشد؛ مانند انبیا که معصومیت آنان الزامی نیست. اما باید توجه داشت که ولی نمی‌تواند بر گناه اصرار ورزد و گرچه ممکن است در مواقعی اشتباهاتی داشته باشد، این مسأله قابل قبول است. جنید در پاسخ به این پرسش که آیا عارف ممکن است گناه کند، سر خود را پایین انداخت و سپس گفت: این امر از جانب خدا مقدر شده است.