شمارهٔ ۱ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در دیدهٔ هرک توتیای تو بود
سلطانِ زمانه و گدای تو بود
البتّه کمالِ هیچ کس را نرسد
آنجا که جلالِ کبریای تو بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به توصیف زیبایی و عظمت شخصی خاص می‌پردازد که در نظر همه مانند یک جواهری درخشان است. او را سلطانی بزرگ و از سوی دیگر، گدای عشق تو می‌بیند. همچنین اشاره می‌کند که هیچ کس به کمال و پختگی او نمی‌رسد، زیرا جلال و شکوه او بی‌نظیر است.