نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از لطف تو هیچ بنده نومید نشد

مقبول تو جز مقبل جاوید نشد

لطفت به کدام ذرّه پیوست دمی

کان ذرّه به از هزار خورشید نشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر بیان می‌کند که هیچ بنده‌ای از لطف و رحمت خداوند نومید نمی‌شود و تنها کسانی که به او روی آورده‌اند، مورد قبول واقع می‌شوند. همچنین، شاعر به زیبایی و عظمت لطف خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که لطف آن به کوچک‌ترین ذرات نیز رسیده و آن ذره از هزار خورشید ارزشمندتر است.