شمارهٔ ۱۱۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به خداوند اشاره می‌کند که او بزرگ و بی‌نیاز است و در عین حال، بنده‌نواز و مهربان است. شاعر از مشکلات و مشغله‌هایی که در راهش وجود دارد، سخن می‌گوید و احساس می‌کند که خداوند تنها به او توجه نمی‌کند. در نهایت، شاعر به نیاز خود برای ارتباط نزدیک‌تر با خدا تأکید می‌کند.