نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا با خلقی، تو بی‌گمان بی‌دینی

تا قبلهٔ تو خلق بود مسکینی

از هرچه جز اوست دیده و دل بردوز

تا سلطنتِ اول و آخر بینی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به بیان اهمیت توجه به خدا و ناچیز بودن دیگر مخلوقات پرداخته است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر دل و دیده‌ات از غیر خدا خالی شود و تنها بر خداوند متمرکز گردد، در آن صورت می‌توانی سلطنت و قدرت مطلق او را بشناسی. به طور کلی، این متن دعوت به توحید و تمرکز بر ذات الهی دارد.