نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۵ - امیرالمؤمنین حسین علیه صلوات الله اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه چو تو شهی زمانه بنزاد

از جملهٔ کفر گشته جانت آزاد

مر مردن تو گرچه خرابیّ تن است

شمشیر گزید و کرد آن را آباد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به شخصیتی برجسته و بزرگ اشاره می‌کند که مانند شاهی در دوران خود ظهور کرده و از تمام کفر و گناه‌ها رهایی یافته است. او به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه مرگ بدنی او را نابود می‌کند، اما به واسطه‌ی روح بزرگ و ارزشمند او، این مرگ به نوعی آبادانی و زندگی دوباره تبدیل می‌شود.