نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶۵ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر جان که شنیده است ندای غم تو

بر دوش دل افکند ردای غم تو

تا هست غم تو نام شادی نبرم

شادیّ همه جهان فدای غم تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که هرکسی صدای غم beloved را شنیده، بار غمش را به دوش گرفته است. او می‌گوید تا زمانی که این غم وجود دارد، به هیچ‌وجه از شادی سخن نخواهد گفت و تمام شادی‌های دنیا را فدای غم آن محبوب می‌کند.