شمارهٔ ۱۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خود را چو نمود او نه خیال است و نه طیف
تو چون و چگونه دانیش، باشد حیف
هرگز نرسی به ذاتِ او تا گویی
ماهو و متی و لم و این و کم و کیف
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع شناخت خداوند و محدودیت‌های انسان در درک ذات او اشاره دارد. شاعر می‌گوید که وجود خدا نه تصوری است و نه سایه‌ای، و اینکه فهمیدن او برای انسان ممکن نیست. انسان هرگز قادر نخواهد بود به ذات حقیقی خدا برسد و صفات و کمیت او را درک کند. بنابراین، شناخت خداوند فراتر از درک بشری است و نمی‌توان او را با واحدهای شناخته‌شده‌ای همچون "چیست" و "چگونه" توصیف کرد.