نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۰ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا هست نشان گفت و گویی با تو

تسلیم نباشد سر مویی با تو

دل محرم راز کی شود تا داند

از دوستی دو کون مویی با تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر اهمیت گفت و گوی صمیمانه و ارتباط نزدیکی با معشوق است. شاعر می‌گوید تا زمانی که نشانه‌ای از گفتگو وجود دارد، حتی به اندازه یک مو هم تسلیم نمی‌شود. همچنین می‌پرسد دل کی می‌تواند رازهای دوستی را درک کند و از رابطه‌اش با معشوق آگاه شود. در کل، این اشعار به عشق، ارتباط و فهم عمیق در دوستی اشاره دارند.