نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۱ - الرّضا و التّسلیم اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تسلیم و رضا به زشت کیشان ندهند

و اسرار خدا به دل پریشان ندهند

خودبینان را به ره حجابی است بزرگ

صاحب خبران خبر بدیشان ندهند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به عدم تسلیم در برابر نااهلان و زشت‌کرداران تأکید می‌کند و می‌گوید که نباید اسرار خداوند را به کسانی که دل‌های پریشان دارند، فاش کرد. همچنین به خودبینان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که باید از دادن خبرهای بد به آن‌ها پرهیز کرد، زیرا آن‌ها حجاب و پرده‌ای بر ذهنشان دارند که مانع از درک حقیقت می‌شود.