شمارهٔ ۱۸۳ - الاسرار اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به دو گروه اشاره می‌کند؛ یک گروه که در مسیر دین به اشتباه افتاده‌اند و گروهی دیگر که در جستجوی یقین و حقیقت هستند. ناگهان صدایی از گوشه‌ای بلند می‌شود و به آن‌ها می‌گوید که راهی که در پیش گرفته‌اند، نه این است و نه آن. این شعر به نوعی دعوت به بیداری و توجه به حقیقت می‌باشد.