نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۵ - الاسرار اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا با خودم از هر دو جهان بیرونم

چون بی خودم از هر دو جهان افزونم

این حال که هست شرح نتوانم داد

دانم که خوشم ولی ندانم چونم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که به حالتی رسیده که از دنیا و روح خود بی‌خبر است و در این وضعیت، احساس خوبی دارد. اما نمی‌تواند توضیح دهد که چرا و چگونه این احساس را تجربه می‌کند. او در این حالت به آرامشی خاص دست یافته است.