شمارهٔ ۱۹۴ - الاسرار اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر حیرت و شگفتی عاقل و عارف در مقابل عشق و جذبه معشوق است. عقل، که باید راهنمای انسان باشد، از درک عشق بازمی‌ماند و در کوی معشوق، به بیگانگی می‌رسد. همچنین هر لحظه، دل‌های بسیاری به عشق او می‌سوزند و این عشق، انسان را از مکان‌های مقدس (کعبه) به جاهای دیگری (بتخانه) می‌کشاند، که نشان‌دهنده شدت و عمق عشق است.