نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۵ - التّقدیر اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

یک تن بنمای در جهان از زن و مرد

کاو از ستم زمانه خونابه نخورد

نیک و بد ما جمله به تقدیر خداست

با کار خدا هیچ نمی شاید کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به انسان‌هایی اشاره دارد که در برابر مشکلات و ستم‌های زمانه شکایت نمی‌کنند و کم از سختی‌ها رنج نمی‌برند. او معتقد است که همه چیز در زندگی، چه خوب و چه بد، تحت تقدیر خداوند است و انسان‌ها نمی‌توانند در برابر آن کاری انجام دهند.