شمارهٔ ۲۴۰ - الخوف اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به دل خود هشدار می‌دهد که به امید وصالی بی‌فایده نباشد، زیرا تنها دوست حقیقی وجود ندارد. هر کسی از کمالات او بی‌خبر است و خود او در پس پرده‌ای از رازها قرار دارد، در حالی‌که ما در تصورات خود زندگی می‌کنیم.