نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵۶ - الرجاء اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن کس که نبوّت به شبانی بخشد

سلطانی را به پاسبانی بخشد

چون هست امید تو بدو دل خوش دار

کاو هر نفسی بتازه جانی بخشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به افرادی اشاره دارد که به مقام نبوت (پیامبری) و رهبری (سلطانی) رسیده‌اند و اهمیت امید به خداوند را در زندگی بیان می‌کند. شاعر می‌گوید که اگر به خداوند امید داشته باشی، او هر لحظه جان تازه‌ای به تو خواهد بخشید. در واقع، این متن دعوت به ایمان و اعتماد به خداوند و منابع الهی است.